Jezioro Farskie

Małe, urocze i położone w granicach ogromnej miejskiej aglomeracji. Jezioro Farskie, obok zbiornika Dzierżno Duże, należy do najbogatszych miejsc w ptaki, w okolicach Gliwic.

Jezioro Farskie o świcie. Wszędzie unoszą się mgły i tajemnicze opary.

Na wiosnę w trzcinach, aż gwarno od skrzeczących głosów trzcinnika i trzcinniczków.

Brzegi jeziora zarośnięte są pasem trzcin i pałki.

Po tafli pływają kaczki krzyżówki, łyski, żerują łabędzie nieme.

Jezioro licznie odwiedzają stada mew.

Wokół wszędzie widać bardzo bogate życie. Na uschniętym konarze wystającym z wody przysiadają osuszyć swoje skrzydła na słońcu kormorany. Na skraju szuwarów nieruchomo czai się czapla siwa. Gdzieś przemknie zimorodek. Stada mew krążą w powietrzu powracając z żerowisk. O spotkanych podróżniczkach krążą już legendy.

Rozlewiska na jeziorem.

Bliskość domostw przygania gromady mazurków,

Jeden brzeg Jeziora Farskiego zajmuje „plaża”. Piaskowa łacha, prawie zawsze pełna siewek i odpoczywających mew.

Jezioro Farskie leży w pobliżu budowanego węzła autostrady A4 i A1. Jaki to będzie miało wpływ na tutejszą przyrodę, na razie nie wiadomo. Oby tylko ptaki nie musiały opuścić na zawsze, przyjaznego im dotąd środowiska. Tak mało jest podobnych miejsc i co roku ich ubywa.

Farskie odwiedzają liczni wędkarze, a widok rozbitego namiotu wcale nie dziwi.

Jezioro Farskie od strony ulicy Pszczyńskiej graniczy w mniejszymi i mocno zarośniętymi zbiornikami wodnymi. Warto je spenetrować, ponieważ zawsze tam coś w ptasich rodzinach dzieje się ciekawego. Panuje ruch i gwar.