Cmentarz
[...]Znicze ogniem się rozżarzyły,
płonie cmentarne wzgórze
płomieniem pamięci i chwały…
Świetlistą łuną lecą one ku górze
gdzieś w niebiańskie przestrzenie
kierują swe ofiarne płomienie
do królestwa dusz co nie trwoży
pod sprawiedliwy osąd boży….Nad grobami ludzie pochyleni,
nikną w tych dymiących oparach
scaleni z blaskiem i tłem cieni.
A ponad krzyżami i mogiłami
przebiega życie wiekowymi krokami
i pozostawia nam te cmentarze-
pomniki, marmury, kamienne ołtarze
ku pamięci istnień przemijania
dla przemyśleń sensu trwania.[...]Cmentarz – Krystyna Brzezińska
Polub to!





… ku pamięci istnień przemijania
dla przemyśleń sensu trwania….
Niepojęte są te tajemnice przemijania, sensu trwania, tego co przed nami, tego co po nas …